Yazının Türkçe Özeti:

Yazıda günümüz Müslümanlarının esas eksiklikleri başkalarını (kendi ustazlarını, şeyhlerini, liderlerini) şiddetli sevgi ile sevmeleri ve onlara kayıtsız şartsız itaat etmeleri olarak tarif edilmektedir. Bu da her cemaat ya da grubun sadece kendi yollarını doğru yol olarak görmelerine ve Müslümanlar arasında tefrikenin yayılmasına ve derinleşmesine neden olduğunun altı çızılmaktadır. Çözüm olarak şu 3 husus teklif edilmektedir:

1. Önce Allah’ı (cc) ve Muhammed (sav)’ı şiddetli sevmek ve önce Allah’a (cc), yani Kur’anın hükmlerine ve Muhammed (sav) sahih Sünnetindeki hükmlere itaat etmek;

2. Sonra Müslümanların bütün işlerini Kur’an ve Sünnete dayandırarak Şura ile yürütmeleri.

3. En sonunda Müslümanların alimlere (hocalara, şeyhlara) ve yöneticilere (emirlere, reislere) onların 1 ve 2 kaideye amel etlmesi şartı ile, onlara Müslümanların itaat etmesi.

BİZ MUSULMONLARNİNG BA’Zİ KAMCHİLİKLARİMİZ VA ULARDAN XOLOS BO’LİSH YO’LLARİ HAQİDA

Bismillahir Rohmanir Rohim

Ma’lumki imonning asosiy jihatlaridan ikkisi avval Alloh taoloni va Muhammad (sav)ni sevish va avval ularga itoat qilishdir…menimcha biz musulmonlarning asosiy muammolari mana shu ikki xususiyatdagi xatoda bo‘lsa kerak. Ba’zi musulmonlar avval havoyi nafslarining orzularini sevib, avval ularga itoat qiladilar. Natijada ular nafslarining cheksiz istaklariga hayotlarini qurbon qilib yuboradilar. Holbuki Qur’oni Karimda bu haqda jiddiy ogohlantirishlar bor:

“(Ey Muhammad) Havoi nafsini o‘ziga Iloh qilib olganni ko‘rdingizmi?! Endi siz unga vakil bo‘lasizmi?!” (Furqon surasi 43 oyat)

Ba’zi musulmonlar esa avval ustozlarini (shayxlarini, xo‘jalarini) yoki rahbarlarini (amirlarini, raislarini) sevib, ularga so‘zsiz itoat qiladilar. Natijada ular shayxlari aytgan hamma gaplarga ergashib, ular qayoqqa boshlasa indamay o‘sha tomonga ergashib ketaveradilar. Holbuki Qu’ron avval Alloh va Rasulini sevishni va avval ularga itoat qilishni amr qilgan:

” Ey iymon keltirganlar! Allohga itoat qiling, Payg‘ambarga va o‘zingizdan bo‘lgan ishboshilarga itoat qiling. Biror narsa haqida tortishib qolsangiz, agar Alloh va oxirat kuniga iymon keltirgan bo‘lsangiz, uni Allohga va Payg‘ambarga qaytaring. Ana shunday qilish xayrli va oqibati yaxshidir.” (Niso surasi 59)

Yuqorida aytganimdek, mana shu ikki muammo, ya’ni Alloh va Rasulidan boshqalarni cheksiz sevish va ularga cheksiz itoat qilish musulmonlarning asosiy muammosiga o‘xshaydi menga. Holbuki sevgining darajasini ham Alloh taolo Qur’onda belgilab bergandir:

“Odamlar ichida Allohdan o‘zgalarni Allohga tengdosh tutadiganlar va shu tengdoshlarni Allohni sevgandek sevadiganlar bor. Iymon keltirganlarning Allohga muhabbatlari esa kuchliroqdir. Zulm qilganlar azobni ko‘rgan chog‘larida, albatta, barcha quvvat Allohga xosligini va, albatta, Allohning azobi shiddatli ekanini bilsalar edi!” (Baqara surasi 165 oyat)

“Agar ota-onalaringiz, bolalaringiz, aka-ukalaringiz, juftlaringiz, qarindosh-urug‘laringiz, kasb qilgan mollaringiz, kasod bo‘lishdan qo‘rqqan tijoratlaringiz va xush ko‘rgan maskanlaringiz sizga Allohdan, Uning Rasuli va Uning yo‘lida jihod qilishdan sevimliroq bo‘lsa, u holda Alloh O‘z amrini kelturguncha kutib turing. Alloh fosiq qavmni hidoyat qilmas.” (Tavba surasi 24 oyat)

Ba’zi musulmonlar o‘z ustozlarining fikrlarini, kitoblarini, ular o‘rtaga qo‘ygan nizomlarni juda qattiq sevadilar va ularga so‘zsiz itoat qiladilar. Ularga ko‘ra haqiqiy Islom ularning ustozlarining fikrlarida va kitoblarida aytilgan Islomdir…Mana shu tarzda bir birini istmaydigan, o‘zaro ittifoqdan uzoq turli jamoatlar, guruhlar, tashkilotlar o‘rtaga chiqadi musulmonlar orasida. Bu haqda ham Qur’onning hukmi qat’iydir:

“Barchangiz Allohning ipini (Qur’onni) mahkam tuting va bo‘linib ketmang. Va Allohning sizga bergan ne’matini eslang: bir vaqtlar dushman edingiz, bas, qalblaringizni ulfat qildi. Uning ne’mati ila birodar bo‘ldingiz. Olovli jar yoqasida edingiz, undan sizni qutqardi. Shunday qilib, Alloh sizga O‘z oyatlarini bayon qiladi. Shoyadki hidoyat topsangiz. ” (Oli Imron surasi 103 oyat)

” (Ey mo‘minlar) O‘zlariga ochiq bayonotlar kelganidan keyin bo‘linib ixtilofga tushganlarga o‘xshash bo‘lmaganlar, ana o‘shalarga ulug‘ azob bordir.” (Oli Imron surasi 105 oyat)

“Dinlarida tafriqaga tushgan, guruh-guruh bo‘lib olib, har bir firqa o‘zlaridagi narsalardan shod bo‘lganlar kabi bo‘lmang” (Rum surasi 32 oyat)

Nima qilsak biz musulmonlar mana shu kamchiliklarn qutulib, haqiqiy mo‘minlarga aylanamiz, haqiqiy ma’noda musulmonlar ittifoqini quramiz? Aslida bu savolning javobi yuqorida keltirilgan oyatlarda aytildi:

1. Avval Alloh taoloni va Uning Rasulini qattiq sevish va avval ularga qattiq itoat qilish..

2. Shundan keyin musulmonlar o‘zaro Shuroni yo‘lga qo‘yishlari kerak. Bu ham Qur’onning hukmidir:

“Ularning (musulmonlarning) ishlari albatta o‘zaro shuro -maslahatlashish bilan bo‘ladi” (Shuro surasi 38 oyat)

Ya’ni, musulmonlar hamma ishlarini, ya’ni ilm o‘rganishni ham, jamoat ishlarini ham, tashkiliy ishlarni ham, olimlarga va rahbarlarga itoat qilishni ham Shuro asosida amalga oshirishni o‘rganishlari kerak. Olimlar (imomlar, shayxlar) va rahbarlar (amirlar, raislar) ham bunday sho‘rolarda oddiy a’zolarday ishtirok etishlari va shuroning qarorlariga itoat qilishlari kerak. Albatta, yuqorida aytganimizdek, avvalgi sevgi va avalgi itoat Alloh va Rasuligadir…

Demak, muammolardan chiqish yo‘li uch asosda bo‘lishi kerak:

1. Avvalgi sevgi va avalgi itoat Alloh va Rasuliga (sav), ya’ni Qur’on va sahih Sunnatdagi hukmlarga bo‘lishi kerak.

2. Musulmonlarning butun ishlari ularning Shurolarida qarorga bog‘lanishi kerak.

3. Shundan keyin ahli ilmlarga va rahbarlarga (amirlarga, raislarga), ularning o‘zlarining birinchi va ikkinchi qoidaga amal qilish sharti bilan, itoat qilinishi kerak..

Alloh bilguvchiroqdir…

Namoz NORMO‘MIN

31.05.2014